Wobbly Blue MarbleDe aarde, uitgelegd voor nieuwsgierige kinderen.

Dier · Brazilië, Venezuela, Guyana

Sidderaal

Electrophorus electricus – zo heet dit dier in de taal die wetenschappers over de hele wereld delen.

De sidderaal is een lange vis met een rond lijf uit Zuid-Amerikaanse rivieren die in zijn eigen lichaam stroom kan opwekken. Met zwakke pulsen vindt hij zijn weg in troebel water en met sterke verdooft hij zijn prooi.

Sidderaal: waar leeft het?

Thuis: Trage rivieren en moerassen van Amazone en Orinoco.

In het wild leeft het in deze landen: Brazilië, Venezuela, Guyana, Suriname, Colombia, Peru, Ecuador, Bolivia.

Beschermingsstatus volgens de IUCN: niet bedreigd.

In het kort

Volgroeid: tot ongeveer 2 meter lang. Het weegt ongeveer 15 kilo. Op het menu: vlees.

Het verhaal erachter

Een sidderaal is helemaal geen echte aal, maar een mesvis met een heel lange staart waarin drie elektrische organen zitten. Die organen zitten vol met duizenden platte cellen in rijen, die werken als piepkleine batterijen. Vuurt de aal ze allemaal tegelijk af, dan kan de stoot een paar honderd volt halen en een vis even stijf maken. Meestal stuurt hij veel zwakkere pulsen uit en voelt daarmee, als met een lamp, wortels, modderbanken en bewegende dieren. Zijn ogen zijn slecht en het water heeft vaak de kleur van sterke thee. Ongeveer elke tien minuten moet hij naar boven om lucht te happen, want hij ademt door de geplooide huid in zijn bek. De jongen komen uit in een schuimnest dat de vader bouwt en bewaakt. Volgroeid is hij zo lang als een volwassene groot is.

Op de wereldbol vinden

Sidderaal is er als een piepklein figuurtje dat ademt en om zich heen kijkt. Van ver weg is de planeet alleen een blauwe bol; de details komen als je inzoomt, en deze hier verschijnt zodra je dichtbij genoeg bent. Op de wereldbol openen.

De plek ligt precies op zijn echte coördinaten, niet ergens in de buurt – dezelfde getallen die hierboven bij de feiten staan. Zet je de laag voor dit soort plekken uit, dan verdwijnt hij weer; de knoppen daarvoor staan rechts langs de rand.

Vragen die kinderen stellen

Kan een sidderaal zichzelf een schok geven?

Een dikke vetlaag en de huid leiden de stroom om het lichaam heen, zodat het meeste door het water gaat. De stoot van een buurman voelt hij wel degelijk.

Wat eet een sidderaal?

Volwassen dieren jagen op vissen, garnalen en krabben, jonge eten insectenlarven en wormen. Ze vinden hun prooi op de tast en met stroomsignalen, en slikken hem heel door.

Waarom moet hij lucht ademen?

Het warme, stilstaande water waarin hij leeft bevat heel weinig zuurstof. De huid in zijn bek is geplooid en zit vol bloedvaten, dus een hap lucht werkt bijna als een long.

Waar deze cijfers vandaan komen

Alle getallen op deze pagina zijn vóór publicatie nagekeken in openbare naslagwerken. Waar bronnen het echt niet eens zijn, zegt de tekst dat erbij.

Laatst gecheckt: