Tadż Mahal

Gdzie leży Tadż Mahal?

Znajdziesz to tutaj: Agra, Indie.

27.1750° N, 78.0419° E

Historia

W 1631 roku ukochana żona cesarza Wielkich Mogołów Szahdżahana, Mumtaz Mahal, zmarła, rodząc ich czternaste dziecko. Zrozpaczony Szahdżahan kazał zbudować ku jej pamięci wspaniały grobowiec nad rzeką Jamuną w Agrze. Sprowadził najlepszych architektów, rzemieślników i artystów z całego cesarstwa i spoza niego. Budowa głównego marmurowego mauzoleum trwała około szesnastu lat, a otaczające je ogrody, brama i meczet powstawały jeszcze dłużej. Białe marmurowe ściany zdobią tysiące kawałków kolorowych kamieni półszlachetnych, które układają się w misterne kwiaty i płynne wersety z Koranu. Po latach Szahdżahana obalił jego własny syn i uwięził go w pobliskim forcie. Aż do śmierci cesarz mógł tylko patrzeć na Tadż Mahal przez okno; później pochowano go w nim obok żony. Dziś turyści przechodzą przez okazałą bramę z czerwonego piaskowca, by zobaczyć marmurowy grobowiec odbijający się w długim basenie. O świcie wydaje się różowy, a o zachodzie słońca złoty.

Znajdź na globusie

Na globusie jest też Tadż Mahal – jako mały trójwymiarowy model samej budowli. Z daleka planeta to tylko niebieska kula; szczegóły pojawiają się, gdy przybliżasz, a to miejsce zobaczysz, kiedy będziesz wystarczająco blisko. Otwórz na globusie.

Stoi dokładnie w swoich prawdziwych współrzędnych, a nie gdzieś obok – tych samych, które podajemy w faktach powyżej. Wyłącz warstwę dla tego rodzaju miejsc, a znowu zniknie; przyciski do tego są wzdłuż prawej krawędzi.

Jak to zbudowano?

Rzemieślnicy przywozili biały marmur z kamieniołomów w Makranie w Radżastanie, oddalonych o ponad 300 kilometrów, za pomocą całej gromady słoni i specjalnie zbudowanych wozów. Ponad 20 000 robotników – murarzy, kamieniarzy, mistrzów inkrustacji i kaligrafów z całej Azji – pracowało pod kierunkiem głównego architekta Ustada Ahmada Lahauriego. Robotnicy usypali ogromną ziemną rampę, by wciągać materiały aż na kopułę, a kamienie szlachetne, takie jak jadeit, turkus i lapis lazuli, sprowadzano do inkrustacji nawet z Chin i Afganistanu. Budowa głównego gmachu trwała około szesnastu lat.