Wobbly Blue MarblePlaneta wyjaśniona ciekawskim dzieciom.

Zwierzę · Niemcy, Wielka Brytania, Francja

Skakun arlekinowy

Salticus scenicus – tak nazywa się to zwierzę w języku, którym posługują się naukowcy na całym świecie.

Skakun arlekinowy to maleńki czarno-biały łowca, który skrada się po nasłonecznionych murach i zamiast budować sieć, rzuca się na zdobycz. Jego dwoje ogromnych przednich oczu widzi ostrzej niż oczy prawie każdego innego pająka.

Gdzie żyje skakun arlekinowy?

Gdzie mieszka: Nasłonecznione mury, płoty i skały na całej północnej półkuli.

Na wolności żyje w tych krajach: Niemcy, Wielka Brytania, Francja, Polska, Holandia, Stany Zjednoczone, Kanada, Rosja.

W skrócie

Dorosły osobnik: samice 5–9 mm, samce 5–6 mm. Waży około 0 kg. W jadłospisie: mięso.

Historia

Skakun poluje tak jak kot. Podkrada się krótkimi zrywami, obraca całe ciało, żeby nie stracić zdobyczy z oczu, a potem skacze. Skok wcale nie jest napędzany mięśniami: pająk tak szybko wtłacza płyn ustrojowy do tylnych odnóży, że te gwałtownie się prostują i wyrzucają go do przodu z prędkością do około trzech czwartych metra na sekundę. Przed każdym skokiem przyczepia za sobą nić jedwabiu, więc chybiony skok kończy się bezpiecznym zawiśnięciem zamiast upadku. Łapie muchy, komary i ćmy, czasem nawet trzy razy dłuższe od siebie. Wiosną samce machają prążkowanymi przednimi odnóżami i kołyszą ciałem w powolnym tańcu, a samica dopuszcza do siebie tylko dobrego tancerza.

Znajdź na globusie

Na globusie jest też skakun arlekinowy – jako maleńka ruchoma figurka, która oddycha i rozgląda się wokół. Z daleka planeta to tylko niebieska kula; szczegóły pojawiają się, gdy przybliżasz, a to miejsce zobaczysz, kiedy będziesz wystarczająco blisko. Otwórz na globusie.

Stoi dokładnie w swoich prawdziwych współrzędnych, a nie gdzieś obok – tych samych, które podajemy w faktach powyżej. Wyłącz warstwę dla tego rodzaju miejsc, a znowu zniknie; przyciski do tego są wzdłuż prawej krawędzi.

Pytania, które zadają dzieci

Jak daleko skacze skakun?

Skakun arlekinowy potrafi skoczyć na odległość kilku długości własnego ciała, wybijając się z prędkością około 0,6–0,8 metra na sekundę. Robi to bez mięśni do skakania – wtłaczając płyn do odnóży.

Czy skakuny arlekinowe są niebezpieczne?

Nie. Mają tylko kilka milimetrów długości, a ich szczękoczułki są o wiele za małe, by mogły zaszkodzić ludziom. Prędzej odwrócą się i będą się w ciebie wpatrywać, niż uciekną.

Po co skakunowi osiem oczu?

Dwoje dużych przednich oczu działa jak lornetka i ocenia odległość, a tego pająk potrzebuje przed skokiem. Mniejsze oczy po bokach widzą ruch dookoła, więc nic nie podkradnie się od tyłu.

Skąd pochodzą te liczby

Każdą liczbę na tej stronie przed publikacją sprawdziliśmy w publicznych źródłach. Tam, gdzie źródła naprawdę się różnią, piszemy o tym w tekście.

Ostatnio sprawdzone: